Własne pola produktu

Dodanie produktowi pola „termin realizacji” to w WooCommerce dwa zadania. Pierwsze - zdefiniować pole; z tym poradzi sobie ACF. Drugie - sprawić, żeby klient je zobaczył; i tu zaczyna się pisanie PHP w motywie, osobno dla karty produktu, osobno dla koszyka, osobno dla maila z zamówieniem.

Tutaj drugiego zadania nie ma. Przy polu zaznaczasz checkboxem miejsca, w których ma się pojawić - tabela szczegółów, pod krótkim opisem, kafelek w katalogu, pozycja w koszyku, zamówienie i maile. To cała konfiguracja.

Dziesięć typów pól: tekst, dłuższy tekst, liczba, lista wyboru, radio, tak/nie, data, adres WWW, kolor i plik z biblioteki mediów. Przy każdym da się ustawić podpowiedź, wartość domyślną i dopisek po wartości - dzięki któremu w polu wpisujesz samo „3”, a klient widzi „3 dni”.

Pola mogą obowiązywać wszystkie produkty, wybrane kategorie albo wskazane produkty. Wariant ma własne wartości, a gdy ich nie ma - dziedziczy po produkcie nadrzędnym, więc „termin realizacji” nie znika po wybraniu rozmiaru.

Pola wypełniane przez klienta to drugi tryb. Grawer, wymiar, data dostawy - klient wpisuje je na karcie przed dodaniem do koszyka, a wartość jedzie z pozycją do zamówienia, do maila i na fakturę. Wybór może kosztować: dopłata kwotowa albo procentowa jest doliczana do ceny pozycji, więc VAT liczy się sam także przy produktach o różnych stawkach. Pole wymagane blokuje dodanie do koszyka - i robi to po stronie serwera, nie tylko atrybutem w formularzu.

Wartości siedzą w zwykłych polach meta z czytelnym przedrostkiem _twpf_. To nie jest szczegół techniczny, tylko decyzja: dzięki temu znajdzie je bulk edytor, import CSV i każdy inny kod, który ich poszuka. Wtyczka ostrzega, gdy klucz jest już zajęty przez inne pole.

Definicje przenosisz między sklepami plikiem JSON. Agencja ustawia komplet pól raz i wgrywa go na kolejnych wdrożeniach.

ACF, Metabox i Pods robią jedną rzecz bardzo dobrze: pozwalają zdefiniować pole. Żaden z nich nie odpowiada na pytanie, które pada zaraz potem - „to jak teraz pokazać to klientowi?”. Odpowiedzią jest kod w motywie, osobno dla każdego miejsca, w którym pole ma się pojawić. Przy trzech polach i czterech miejscach to dwanaście fragmentów PHP do napisania i utrzymania.

Ta wtyczka nie jest kolejnym konstruktorem pól. Robi to drugie zadanie: przy polu zaznaczasz miejsca, a wtyczka wie, jak je tam wstawić. Jeśli motyw jest nietypowy, zostaje skrót [tw_pole].

Drugi kłopot to pola wypełniane przez klienta. Grawer albo wymiar trzeba dowieźć z karty produktu przez koszyk aż na fakturę, a jeśli wybór ma kosztować - doliczyć dopłatę tak, żeby podatki się zgadzały. Tutaj dopłata jest doliczana do ceny pozycji, nie jako osobna opłata koszyka: osobna opłata ma własną stawkę VAT i przy sklepie z różnymi stawkami rozjeżdża kwotę na fakturze.